92 - وَما يَنْبَغِي لِلرَّحْمنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَداً ، 92 - هرگز براي خداوند رحمان سزاوار نيست كه فرزندى برگزيند . يعنى اگر خداوند براي خود فرزندى اتخاذ مىكرد ( نعوذ باللّه ) مستلزم آن بود كه همسر ، جسم ، مكان ، وكليه صفات سلبيه را دارا باشد . وچون خداوند از كليهء اين أوصاف مبرّاست ، پس كليّه كساني كه چه از روى جهل وچه از فرط علاقة ، به خدا نسبت فرزند داشتن مىدهند ، در شرك مطلق مىباشند . لذا براي اينكه تمام مخلوقات آسمانها ومخلوقات زمين را كه خود خلق كرده ودر مقابل مقام والا ومتعالي ربوبيت وعظمت وقدرت خلاقيت ( كبريايى في السّماوات والأرض ) أو بنده‌اى بيش نيستند ، عظمت خود را به نمايش گذاشته ، در آيهء بعد مىفرمايد : 93 - إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً ، 93 - هيچ‌يك از كساني كه در جميع آسمانها وروى زمين هستند ، از اين مسئله خارج نيستند كه همگى در پيشگاه خداوند رحمان يك بنده هستند . 94 - لَقَدْ أَحْصاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ، 94 - وهيچ اجدى از مخلوقات آسمانها وزمين از ليست آمارى أو بيرون نيست مگر اينكه تعداد همه آنها را شمرده وعدد آنها را به گونه بسيار دقيق مىداند . از اينها بالاتر . 95 - وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً ، 95 - وهمهء آنها در صحنهء قيامت ودر روز محشر براي حساب وكتاب وپاداش نيك وبد اعمالشان در پيشگاه پروردگار فرد به فرد خواهند آمد . بازهم شگفتى ديگر وسؤالاتى چند در اينجا مطرح است : آيا در داخل اجرام بيشمار كهكشانها چه كساني زندگى مىكنند كه خداوند همهء آنها را به نام عبد ياد مىكند ؟ آيا منظور از بندگان آسمانى همان ملايكه‌ها هستند . كه در آيهء 19 سورهء